Het eiland Texel

Texel heeft een rijke en dynamische geschiedenis. In 1170 werd het een eiland door de Allerheiligenvloed.

 De eerste menselijke sporen op het eiland dateren uit het Mesolithicum, 8000 – 4500 voor Christus. In 1415 verkreeg Texel stadsrechten. Een hoogtepunt beleefde Texel in de 17e en 18e eeuw, toen de handelsschepen zich op de Reede van Texel lieten bevoorraden voor hun lange reizen. Een dieptepunt was de Opstand der Georgiërs in april/mei 1945, de laatste veldslag van de Tweede Wereldoorlog. Terwijl de rest van Nederland al was bevrijd, werd op Texel nog een bloedige strijd gevoerd tussen de Duitsers en in opstand gekomen Georgische soldaten.

Texel werd in 1170 een eiland toen het tijdens de Allerheiligenvloed van het vasteland werd gescheiden. Het landschap van Texel wijkt sterk af van dat van de andere Waddeneilanden. Die bestaan voornamelijk uit zand- en duingebied. Op Texel bleef in de ijstijd een dikke keileemlaag achter, waardoor de bodem veel vruchtbaarder is en het landschap zich anders kon ontwikkelen.

LANDIJS UIT SCANDINAVIË

In het geologische tijdperk het Pleistoceen, wisselden ijstijden en warmere perioden elkaar af. Gedurende één van deze koude perioden – het Saalien – werden Twente, Zuid-Drenthe, Zuid-Friesland, Wieringen en Texel bedekt met landijs afkomstig uit Scandinavië.

Het met dit landijs meegevoerde keileem, werd door het ijs opgestuwd en bleef na afloop van deze ijstijd achter. De Hoge Berg is het meest duidelijke voorbeeld van zo’n opstuwing. In dit gebied komen ook veel grote keien in de bodem voor.

Het ‘Oude land van Texel’

In die betreffende ijstijd, het Weichselien, bereikte het ijs ons land niet, maar er heerste wel een bar klimaat. Grote hoeveelheden materiaal verstoven en werden op de ondergrond afgezet. In het daarop volgende tijdvak – het Holoceen – werden de lagere delen tussen de oude keileemafzettingen en het opgestoven dekzandpakket opgevuld met zeeklei. Dit oudste gedeelte van het huidige Texel beslaat globaal de streek tussen Den Hoorn, Den Burg, Hoge Berg, De Waal en Oosterend. Dit gebied wordt nu nog het ‘Oude land van Texel’ genoemd.

Eerste bewoners

Bij opgravingen zijn vuurstenen werktuigen gevonden die erop wijzen dat er in het Mesolithicum (8000 – 4500 voor Christus) al mensen op Texel woonden. Vermoedelijk waren het jagers die tijdelijk in het gebied actief waren. In de middenbronstijd, ongeveer 1000 voor Christus, was er waarschijnlijk wel permanente bewoning. De gevonden resten van grafheuvels in Den Burg wijzen daarop. Pas in de 16e eeuw kreeg Texel zijn huidige omvang door de inpoldering van Eierland.

Van Vlieland naar Texel

Eijerland of Eyerland, dat tegenwoordig Eierland heet, zat tot de 13e eeuw vast aan Vleiland. Door het ontstaan van het Eierlandse Gat werd Eierland een zelfstandig eiland en in de 16e eeuw raakte Eierland met Texel verbonden: het Anegat slibde dicht en op deze zandbank werd een zanddijk aangelegd.

DEEL
Categorieën

natuur, steden

Datum

oktober 11, 2016 3:30 pm

Auteur

Laat een reactie achter

Je email adres wordt niet zichtbaar Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Je mag deze HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>